Turbulente Tijden

Het is alweer even geleden dat ik een blog schreef over het leven in de lucht. Het is immers lastig schrijven over een leven wat ik niet meer leef. Een half jaar geleden vloog ik mijn laatste vlucht en sindsdien zit ik thuis. Ik kan helaas niet meer bloggen over mijn avonturen als stewardess, maar ik kan jullie wel vertellen hoe de afgelopen maanden zijn geweest voor mij.

Toen ik in april te horen kreeg dat mijn tijdelijke contract bij de luchtvaartmaatschappij niet verlengd zou worden voelde ik mij enorm verdrietig, teleurgesteld en boos. Ik had mijn droombaan gevonden, werkte nog maar 3 jaar als stewardess en had slechts kunnen proeven aan de baan die zorgde voor een heerlijk en gelukkig bestaan. Het was misschien ook allemaal te mooi om waar te zijn, denk ik nog soms. Dat leventje daarboven is heus niet allemaal rozengeur en manenschijn, maar ik ging altijd met plezier naar mijn werk. Ik paste perfect in het leventje, alsof het op mijn lijf geschreven was. Mijn beroep maakte een groot deel uit van mijn geluk.  Ik vertelde er graag over, zó graag dat ik er ook maar over ging schrijven. En nu? Nu werk ik niet meer als stewardess, dat stukje geluk is weg. Dat ontbrekende stukje vul ik nu op met hoop. Hoop voor een toekomst waarin ik weer mijn vleugels kan spreiden.

Veel collega’s hebben geen baan meer en staan net als ik op een wachtlijst. Mocht er weer goed gevlogen worden (zó goed dat er meer personeel nodig is) kunnen wij weer aan de slag. Hopelijk komt deze dag snel!

De afgelopen periode heeft mij in ieder geval geleerd dat de toekomst onzeker is. Niet alleen voor mij en mijn collega’s maar ook voor mijn vriend (inmiddels officieel geregistreerd partner, yes!) en zijn collega’s. Gelukkig heeft hij een vast contract, maar de luchtvaart heeft zo’n harde klap gehad dat ook hij zijn baan niet zeker is. De toekomst zal het uitwijzen.

Maar laat ik mij vooral niet verliezen in het negatieve. Onze banen brengen ons veel onzekerheid en ik ben een stuk geluk kwijt, maar ik besef ook dat er nog genoeg geluk over blijft. Koesteren die handel!

Zo vond ik een passende nieuwe baan waar ik de komende maanden alles uit zal halen wat er in zit. Ik stap weer het onderwijs in en ga aan de slag bij mijn vorige werkgever. Als docent Engels op de opleiding Luchtvaartdienstverlener ga ik samen met mijn collega’s, onze studenten voorbereiden op de mooiste baan ter wereld! Hoe tof is dat? Toch nog een beetje met mijn hoofd in de wolken.

Ook haal ik geluk uit het besef dat ik mijn droombaan wél heb gevonden. Ik houd het nog wel even vol op de grond, wetende dat ik in de toekomst nog tot aan mijn pensioen kan genieten van een leven in de lucht. Lucky me!

Grondgroetjes,

Miss van Os

ps: het afgebeelde gedichtje schreef Lars van der Werf en vond ik perfect passen bij deze blog.

Share Button

1 thought on “Turbulente Tijden

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *