Van lerares naar stewardess

Dat ik ruim twee jaar geleden mijn baan als docent opgaf en koos voor een leven in de lucht begreep niet iedereen. Want, waarom zeg je een goede baan op waar je vier jaar lang voor hebt gestudeerd en waarmee je nota bene een stabiele, veilige toekomst tegemoet gaat? Het antwoord is simpel: geluk. Ik gaf het allemaal op voor mijn geluk. 

Ik had een prachtige baan als docent en gaf les aan studenten van de opleiding Luchtvaartdienstverlener. Ik vond het geweldig om voor de klas te staan en studenten te helpen bij hun ontwikkeling. Het gaf mij voldoening en energie. Helaas kostte het mij uiteindelijk meer energie dan het mij opleverde. Buiten het lesgeven om had ik veel andere taken waardoor ik in mijn vrije uren vaak nog met werk bezig was. Er kwam geen einde aan mijn to-do list waardoor ik erg gestresst raakte. Ik probeerde energie en positiviteit uit het contact met mijn leerlingen te halen, zij waren immers mijn stukje geluk. Dit lukte, maar het was niet genoeg. 

Met mijn werk aan de opleiding Luchtvaartdienstvelener kwam ik uiteraard veel te weten over het leven in de lucht. Al die kennis en het enthousiasme van de leerlingen m.b.t. luchtvaart veroorzaakten bij mij de zogenaamde vliegkriebels: ik werd nieuwsgierig naar het leven van een stewardess. Ik bedacht mij hoe dit leven zou zijn en betrapte mezelf erop dat ik steeds vaker met mijn hoofd in de wolken hing. Hier baalde ik flink van, want hállo, ik was 25 en stond aan het begin van een mooie carrière waar ik hard voor had gewerkt! Toch keek ik stiekem uit naar vacatures bij luchtvaartmaatschappijen; bloed kruipt immers waar het niet gaan kan.

De spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen kwam van Aranka van der Voorden tijdens haar masterclass over Dromen Durven Najagen. Ik besefte dat ik mijn eigen geluk pas kon creëren door afstand te doen van hetgeen mij ongelukkig maakte. Van wachtend op de bank (of in mijn geval vanachter mijn lessenaar) kwamen mijn dromen niet uit, dus besloot ik de stoute schoenen aan te trekken en het gesprek aan te gaan met mijn baas. Van alle reacties die ik kon krijgen kreeg ik van haar de allerbeste: volg je hart. Zo gezegd, zo gedaan. Ik volgde mijn hart en nam de sprong in het diepe.

Miss van Os veranderde al snel in Miss van Os Goes Across. Ik begon de baan als stewardess. Ik ruilde mijn veilige, vertrouwde omgeving in voor het onzekere, onbekende en spannende avontuur; van met beide benen op de grond naar heel de wereld rond. Mijn levensstijl veranderde drastisch. Zo nam ik afscheid van ritme en regelmaat en kreeg ik te maken met jetlags. De werkdruk bleek niets vergeleken met die in mijn vorige leven en als stewardess had ik nauwelijks nog stress.

Ook vond ik mijn passie; het vliegen fascineert mij en ik vind het fantastisch om onderdeel te zijn van een luchtvaartmaatschappij. Het grappige is dat die innerlijke lerares in mij nog steeds aanwezig is. Mijn klasje in de lucht is qua studenten weliswaar vertienvoudigd maar mijn rol is niet zo gek veel veranderd. Samen doelen halen (zorgdragen voor een veilige en fijne vlucht bijvoorbeeld), dat is waar het om gaat, als lerares én stewardess.

Tot op de dag van vandaag heb ik geen spijt gehad van de beslissing die ik nam waardoor mijn leven zó veranderde. Ik ben blij en enorm trots op mezelf dat ik het lef had mijn droom na te jagen. Ik sprong, ik vloog en ik vond mijn geluk. Mijn grenzeloze geluk! 

Luchtkusje,

Miss van Os

Sometimes we have to let go of the life we planned, in order to have the life that is waiting for us.” Joseph Campbell

Share Button

4 thoughts on “Van lerares naar stewardess

  1. WoW, zo mooi beschreven! Je hebt het enige gedaan wat belangrijk is, gaan voor de baan die je plezier, energie en geluk geeft.
    En ik begrijp je keuze helemaal hoor! Nog heel veel fijne vlieguren gewenst! Liefs, Mariska van Egmond

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *