’t Komt wel goed

De bevestiging van de aanvraag van mijn WW-uitkering verschijnt op het scherm. Het dringt nu pas tot me door dat ik over 7 dagen écht werkloos ben. De gedachte dat ik een lange tijd niet zal vliegen en op zoek moet naar een andere baan maakt mij verdrietig. Geen baan maakt mij zo gelukkig als die van stewardess. Het geld dat ik met het vliegen verdien was altijd maar bijzaak. Tuurlijk moest er brood op de plank (wel vers en gezond brood, niet zo’n droog sneetje casino wit), tóch vloog ik voornamelijk voor het geluk. 

Corrie (omdat Corona en Covid-19 inmiddels mijn neus uitkomen) maakt een einde aan dit geluk, zoals ze ook doet met een tal van andere geluksmomenten. De luchtvaartmaatschappij waarvoor ik (nu nog) werk, verlengt nu geen tijdelijke contracten en het mijne loopt bijna af. Heel zuur, maar ik begrijp dat dit soort maatregelen nodig zijn voor het voortbestaan van het bedrijf. Het bedrijf waar ik weer onderdeel van zal zijn wanneer er weer goed gevlogen wordt. 

Ondanks dat ik enorm baal van deze situatie en heus heel boos, verdrietig, bezorgd en teleurgesteld ben, besef ik ook dat mijn dierbaren en ik in goede gezondheid verkeren. Dát is het allerbelangrijkste. Natuurlijk klaag ik over de situatie waar Corrie ons noodgedwongen in heeft gebracht, maar ik blijf het ook relativeren. “Het komt wel goed” is hier nog nooit zó vaak gezegd, maar het werkt. Ik geloof dat het ooit, allemaal wel weer goed komt. 

Dit betekent dat ik de komende tijd op zoek ga naar een baan die mij niet per se geluk brengt, maar die wel bij mij past én natuurlijk zorgt voor een lekker sneetje brood. Ongetwijfeld een uitdaging, een baan zoeken ten tijde van Corrie, maar er zit niets anders op. 

Ondertussen geniet ik enorm van de verplichte quarantaine-quality time met mijn Boeing Boyfriend. We zijn blij samen te zijn in ons nét nieuwe stekkie (dat inmiddels niet meer voelt als een vakantieadresje) en met de zon die heerlijk schijnt op ons buitenverblijf. En ohja, de net aangeschafte gezinsuitbreiding (onze Boeing Bunny) geeft zóveel fluffy love, een heerlijk kroelkonijntje is het. Dat gemis aan knuffels halen we op deze manier wel in! 

Gelukkig zijn er ook de Versjes van Lars. Hij slaat de spreekwoordelijke spijker op de kop met: “Laat soms maar zien dat het niet gaat zoals het moet, dan zeg ik wel op mijn beurt ‘ het komt allemaal wel goed’ “. 

Grondgroetjes,

Miss van Os

Share Button

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *