Miss van Os Goes Nowhere

Mijn leven als stewardess, dat is waar ik over schrijf en waar jullie lezers mij van kennen. Ik schrijf over het leven in mijn veelbesproken Boeing Bubbel, het leven uit mijn koffer, het leven in uniform en het leven op bestemming. Kortom: het leven in de lucht. Nu sta ik AOG (Aircraft on Ground). Even met beide benen op de grond. Tsja, dan schrijf ik maar een Binnen Blog in plaats van een Boeing Blog

Mijn agenda ligt voor mij en het lijkt een beetje op een kleurplaat van vroeger. Zo eentje waarbij ik nog niet binnen de lijntjes kon blijven. Hier een kras, daar een kras. Of op zo’n schrift waarin ik op het begin van het schooljaar héél netjes schreef en dit blijkbaar twee weken later al had opgegeven. Er staan strepen door mijn koffiedates, etentjes, sportwedstrijden, hardloopmomenten, stapavonden, cursusses en toekomstige vluchten. Mijn agenda is, naast een goedgelukte replica van Kandinsky, compleet nutteloos geworden.

Het is alweer 10 dagen geleden dat ik mijn laatste vlucht vloog. Sindsdien zit ik thuis en ben ik oproepbaar. Er worden enkel en alleen vluchten uitgevoerd om vakantiegangers naar Nederland te brengen. Ik ben onderdeel van de repatriëring en kan voor deze vluchten worden ingedeeld. Mijn Boeing Boyfriend is ook veel thuis. De luchtvaartmaatschappij vliegt nog zo’n 10%. We hopen dat het snel aantrekt zodat we weer lekker onze vleugels kunnen spreiden. Gelukkig voelen we ons goed en zijn we gezond, in deze tijd wordt benadrukt dat dit alles behalve vanzelfsprekend is.

Wel voelt het alsof mijn leven, en dat van anderen, gewoon even on hold staat. Hup, die pauzeknop erop. En in plaats van die pauzeknop in te drukken, zou ik gewoon graag even terugspoelen. Terugspoelen naar hoe mooi het leven was vóór Corona. Het ging allemaal voor de spreekwoordelijke tailwind. Een maand geleden was er nog geen vuiltje aan de lucht. Met regelmaat hing ik met mijn hoofd in de (roze) wolken, nu met beide benen op de grond. Het contrast wordt, net als mijn agenda, flink onderstreept. Ook zou ik wel even willen doorspoelen. Gewoon even naar dat moment ná Corona.  Ik weet één ding zeker, ik ga enorm waarderen wat voorheen normaal was: het onder de mensen zijn, vrienden en familie knuffelen, genieten van elkaars gezelschap. En dat het liefst met een bakkie op een zonnig terras. Wat jij?

Grondgroetjes,

Miss van Os

Share Button

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *